ไปเที่ยวฮ่องกงกันไหม

posted on 08 Oct 2009 23:52 by namtansign

Creative Commons License

 

งานด่วน!!! ทำให้เสร็จโดยไว...มีใครชอบแบบไหนกันบ้าง โหวตๆๆ

ตั้งรับ

posted on 28 Aug 2009 09:29 by namtansign

เป็นเวลา 3 เดือนเต็ม ๆ ที่เหมือนว่า ชีวิตส่วนตัวหายไป

เปลี่ยนงานใหม่ กลายมาเป็นครู

ทำไมถึงรู้สึกว่ากำลังทำงานอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง

อยากมีเวลาพัฒนาตัวเอง ฝึกฝนตัวเองให้เก่ง ๆ

อยากวาดรูป วาดการ์ตูน เขียนเรื่อง อัพบล็อก

ไอ้ที่ตั้งใจไว้ ทำไมไม่ได้ทำเลย

คนเรามีเวลา เท่า ๆ กัน

มันก็จริง

รู้สึกว่า เมื่อมีเวลาว่าง ในเวลาทำงาน ระหว่างวัน

อยากจะหยิบดินสอขึ้นมาวาดรูป อ่านหนังสือ หาความรู้

แต่กลับทำให้รู้สึกผิด เหมือนกำลังใช้เวลาผิด มันเป็นเรื่องส่วนตัว

แต่พอกลับบ้านไป มันก็หมดแรงจะทำเรื่องส่วนตัวซะแล้ว

มันไม่ได้แย่ไปซะทุกอย่างหรอกค่ะ อย่าเพิ่งคิดว่าชีวิตครูช่างน่าสงสาร

สิ่งที่แลกมาก็คุ้มค่าอยู่เหมือนกัน

การทำงานแบบที่เรามีสิทธิในการคิดอย่างเต็มที่

สร้างสรรค์และระเบิดพลังออกมาได้อย่างเต็มสูบ…ถ้าคุณมีแรงพอ

ขอระบายแค่นี้ก่อน…สัญญา จะกลับมาในเร็ววัน

เรืองฤทธิ์

posted on 20 May 2009 01:39 by namtansign  in character
 
Creative Commons License 
 
หากท่านมีอิทธิฤทธิ์ สำแดงสิทธิ์ได้ดังใจ
โปรดตอบตามเงื่อนไข คือสิ่งใดที่พึงทำ

เสกสิ่งหรือสรรพสัตว์ จงแจ้งชัดให้ทั่วหล้า
รีบเร่งฝึกวิชา -เรืองฤทธิ์- ข้าให้ได้ยล
 
  

ยางยืด-Rianing day

posted on 17 May 2009 22:26 by namtansign  in character

 

Creative Commons License

   
-ตอนเด็กๆเพื่อนฉันคนหนึ่งมักจะคอยถามฉันว่า "แกชอบฤดูอะไรมากที่สุด"-

       เพื่อนฉันคนนี้เป็นประเภทเกลียดหน้าฝนจับใจ บอกเหตุผลกับฉันมาว่า อยากจะออกไปไหนก็ไม่ได้ รถก็ติด ถนนก็เฉอะแฉะ เดินไปที่ไหนก็ดูสกปรก น้ำเจิ่งนองเต็มถนน ผ้าที่ตากไว้ก็ไม่แห้ง และที่สำคัญ 'ฝนมันทำให้เธอเหงา' พอฉันฟังจบ ก็เลยเหมาตามเพื่อนว่า "ฉันไม่ชอบหน้าฝนละกัน"
       จบกระทั่งขึ้นมหา'ลัย ได้ออกไปใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัดดูบ้าง ฝนสำหรับฉันนั้นเป็นเหมือนเคมีธรรมชาติ เวลาอยู่ที่หอแล้วฝนตก มันช่างมีความสุขที่สุด นอนหลับสบาย ใต้ผ้าห่ม ยิ่งถ้ามีอะไรร้อนๆ กินตอนฝนตกเนี่ย วิเศษ (เพื่อนมหา'ลัย ของฉันคนนึงบอกว่าเธอมักจะเจริญอาหารเวลาฝนตก)
       หลังฝนตก ฉันจะรู้สึกว่าอากาศมันจะดีเป็นพิเศษ หายใจได้เต็มปอด ต้นไม้ ดอกไม้ สนามหญ้า จะมีสีสดใสที่สุดเท่าที่ตาจะมองเห็น
       ฝนไม่เคยทำให้ฉันเหงา แต่มันกลับรู้สึกชุ่มชื่นหัวใจ มีความสุขที่สุดที่ได้อยู่กลางฝน แค่มีร่มสักคันจะกลัวอะไร ได้สัมผัสไอเย็นๆของมัน กลิ่นของความสดชื่นก็ลอยมา
 
-ลองปล่อยให้น้ำฝนเย็นๆมันมาล้างความเฉา เผื่อเราจะได้สดใสเหมือนกับใบหญ้าบ้าง-

เพื่อนฉันกลายเป็นครู

posted on 14 May 2009 01:15 by namtansign  in character
.
.
  .
Creative Commons License
.
.
เป็นนักเรียนมาทั้งชีวิต แต่วันนี้เธอเป็นครู
เด็กที่ไหนจะรู้ ว่าเป็นครูแค่วันแรก
อยากจะเขียน อยากจะสอน ต้องทำไง
ดุเข้าไว้ จ้องเข้าไป เด็กตัวสั่น
 งึก ๆ งัก ๆ ตึก ๆ ตัก ๆ
 อย่าตีหนู
มีไม้แค่ขู่ ไม่ตีหรอกหนู ครูก็เกรง
วันหนึ่งจะรู้เอง มีเธอ ถึงมีครู
.

ยางยืด-สี่ฝน

posted on 12 May 2009 10:34 by namtansign  in character
. .
Creative Commons License
.
พฤษภาคม 2548 น้องใหม่ศิลปากร
พฤษภาคม 2552 บัณฑิตใหม่ศิลปากร
สี่ปีที่แล้วยืนงง
สี่ปีผ่านมายังยืนงง
แกรก แกรก เกาหัวคลายคัน
รองเท้าขาว ถุงเท้าขาว พื้นรองเท้ามีสีได้มั้ย
น้องใหม่ ๆ เด็กดีจงตั้งใจเรียนกัน
.
.
เอย
.
.

ไมกี้ เหมี้ยว

posted on 10 May 2009 23:59 by namtansign  in character
Creative Commons License.
ก็อยากจะวาดรูปผู้มีชื่อเสียง
ที่ใคร ๆ ก็รู้จัก
วาดไปวาดมาเป็นแบบนี้ แล้วยังจะมีคนรู้จักอยู่ป่าวว้า
คนมันดังทำได้ไง พูดยากเนาะมิกกี้
.

not enough

posted on 08 May 2009 23:24 by namtansign

"จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่"
ฉันทำได้จริงหรือ ? เธอคนนึงที่ทำได้ยาก
เธอยังคงมีความต้องการ - ตลอดเวลา -

ถ้าเธอต้องการมัน เธอต้องเอามันมาอยู่ในมือเธอให้ได้
ไม่เพียงแต่วัตถุสิ่งของ เธอต้องการมันทุกอย่าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทุกคนสมควรมี

พอแล้ว หยุดแล้ว แค่นี้ก็เพียงพอ เธอเคยพูด
แต่ในความจริงแล้ว เพียงแต่ว่าในขณะนั้น สิ่งใดสิ่งนั้นนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในหมู่มัน
เมื่อมีสิ่งที่ดีกว่า หากเธอรู้ เหตุใดเธอจะไม่คว้ามันมา

เธอเพียงต้องการสิ่งที่ดี ดีกว่า ดีขึ้น และดีมากขึ้นเรื่อยๆ
หากแม้เธอจะต้องสูญเสียอะไรไป ความเสียใจคงจะเกิดขึ้นเพียงพริบตาเดียว
เธอเพียงเดินออกไปหาสิ่งใหม่ และแน่นอน มันต้องดีกว่าเดิม

ทุกสิ่งอยู่ในความคิดของเธอ เธอวางมันไว้
รอให้ตัวเธอไหลไปกับกระแสกาลเวลา เมื่อครบเวลาที่เธอกำหนด
มันจะมาอยู่ในมือของเธอ

เธอว่ามันเป็นเรื่องจริง เราไม่ควรหยุด เราไม่ควรพอ โลภเข้าไว้ หยิบกันเข้าไป
ความ - ดี - ไม่มีคำว่า - เพียงพอ -
แล้วคำว่า - พอดี - ใครจะเอาสิ่งใดมาชี้กำหนด

ฉันเห็นด้วยกับเธอ

ยางยืด-โยคะ

posted on 07 May 2009 16:22 by namtansign  in character

 

Creative Commons License

 

จับยางยืดมาเล่นโยคะ
สำเร็จขั้นสูงสามารถปล่อยรังสีออร่า-อาฮ่า
ตึก ๆ ตัก ๆ ร่างกายยางยืดกำลังสั่นด้วยความเมื่อยสุดขีด
แต่ต้องทนกล้ำกลืนฝืนทนนั่งต่อไปเพื่อเป็นแบบให้ namtansign วาด
ท่องไว้ ๆ - เป็นนางแบบต้องอดทน -
แต่ความทรมานก็ปิดไม่ปิด ความอดทนยังไม่เพียงพอ
จึงแสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้า…และสะดือ
...

ยางยืด-อ่อนแรง

posted on 07 May 2009 13:21 by namtansign  in character
เว้นขอบไม่เป็น 
 
Creative Commons License
.
. 
ทดลองวาดการ์ตูนแล้วลงสีในคอมดูเป็นรูปแรก
ไม่รู้จะวาดอะไรดี ก็วาดตัวเองตามเคย
เริ่มแรกก็ร่างภาพใส่กระดาษ A4 แล้วก็ตัดเส้นด้วยปากกาดำ
พอตัดเส้นเสร็จก็สแกนเข้าคอม แล้วก็นั่งลงสีใน PhotoShop
เป็นโปรแกรมที่ไม่ถูกกับเราซักเท่าไหร่
พยามหัดใช้กันไป สักวันหนึ่งเราคงจะชอบมัน
ที่ไม่ชอบก็เพราะว่าใช้ไม่เป็นเนี่ยแหละ เหอ ๆ
เสร็จสมบูรณ์ ถู ๆ ไถ ๆ ก็ออกมาเป็นตัวยางยืดแบบนี้
ใครแวะเข้ามาดูก็ช่วยกัน Comment ให้ทีนะ
ช่วงนี้ถ้าว่างก็พยามจะวาดเรื่อย ๆ วาดน่ะยังไม่ค่อยเท่าไหร่
แต่ลงสีนี่สิ…ขอคำแนะนำจากเทพทั้งหลายด้วยค้าบ!!!
...