ตั้งรับ
posted on 28 Aug 2009 09:29 by namtansignเป็นเวลา 3 เดือนเต็ม ๆ ที่เหมือนว่า ชีวิตส่วนตัวหายไป
เปลี่ยนงานใหม่ กลายมาเป็นครู
ทำไมถึงรู้สึกว่ากำลังทำงานอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง
อยากมีเวลาพัฒนาตัวเอง ฝึกฝนตัวเองให้เก่ง ๆ
อยากวาดรูป วาดการ์ตูน เขียนเรื่อง อัพบล็อก
ไอ้ที่ตั้งใจไว้ ทำไมไม่ได้ทำเลย
คนเรามีเวลา เท่า ๆ กัน
มันก็จริง
รู้สึกว่า เมื่อมีเวลาว่าง ในเวลาทำงาน ระหว่างวัน
อยากจะหยิบดินสอขึ้นมาวาดรูป อ่านหนังสือ หาความรู้
แต่กลับทำให้รู้สึกผิด เหมือนกำลังใช้เวลาผิด มันเป็นเรื่องส่วนตัว
แต่พอกลับบ้านไป มันก็หมดแรงจะทำเรื่องส่วนตัวซะแล้ว
มันไม่ได้แย่ไปซะทุกอย่างหรอกค่ะ อย่าเพิ่งคิดว่าชีวิตครูช่างน่าสงสาร
สิ่งที่แลกมาก็คุ้มค่าอยู่เหมือนกัน
การทำงานแบบที่เรามีสิทธิในการคิดอย่างเต็มที่
สร้างสรรค์และระเบิดพลังออกมาได้อย่างเต็มสูบ…ถ้าคุณมีแรงพอ
ขอระบายแค่นี้ก่อน…สัญญา จะกลับมาในเร็ววัน
เรืองฤทธิ์
posted on 20 May 2009 01:39 by namtansign in character
โปรดตอบตามเงื่อนไข คือสิ่งใดที่พึงทำ
เสกสิ่งหรือสรรพสัตว์ จงแจ้งชัดให้ทั่วหล้า
รีบเร่งฝึกวิชา -เรืองฤทธิ์- ข้าให้ได้ยล
ยางยืด-Rianing day
posted on 17 May 2009 22:26 by namtansign in character
หลังฝนตก ฉันจะรู้สึกว่าอากาศมันจะดีเป็นพิเศษ หายใจได้เต็มปอด ต้นไม้ ดอกไม้ สนามหญ้า จะมีสีสดใสที่สุดเท่าที่ตาจะมองเห็น
เพื่อนฉันกลายเป็นครู
posted on 14 May 2009 01:15 by namtansign in characterยางยืด-สี่ฝน
posted on 12 May 2009 10:34 by namtansign in character
ไมกี้ เหมี้ยว
posted on 10 May 2009 23:59 by namtansign in character
not enough
posted on 08 May 2009 23:24 by namtansign
"จงพอใจในสิ่งที่มีอยู่"
ฉันทำได้จริงหรือ ? เธอคนนึงที่ทำได้ยาก
เธอยังคงมีความต้องการ - ตลอดเวลา -
ถ้าเธอต้องการมัน เธอต้องเอามันมาอยู่ในมือเธอให้ได้
ไม่เพียงแต่วัตถุสิ่งของ เธอต้องการมันทุกอย่าง
ทุกสิ่งทุกอย่าง ที่ทุกคนสมควรมี
พอแล้ว หยุดแล้ว แค่นี้ก็เพียงพอ เธอเคยพูด
แต่ในความจริงแล้ว เพียงแต่ว่าในขณะนั้น สิ่งใดสิ่งนั้นนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในหมู่มัน
เมื่อมีสิ่งที่ดีกว่า หากเธอรู้ เหตุใดเธอจะไม่คว้ามันมา
เธอเพียงต้องการสิ่งที่ดี ดีกว่า ดีขึ้น และดีมากขึ้นเรื่อยๆ
หากแม้เธอจะต้องสูญเสียอะไรไป ความเสียใจคงจะเกิดขึ้นเพียงพริบตาเดียว
เธอเพียงเดินออกไปหาสิ่งใหม่ และแน่นอน มันต้องดีกว่าเดิม
ทุกสิ่งอยู่ในความคิดของเธอ เธอวางมันไว้
รอให้ตัวเธอไหลไปกับกระแสกาลเวลา เมื่อครบเวลาที่เธอกำหนด
มันจะมาอยู่ในมือของเธอ
เธอว่ามันเป็นเรื่องจริง เราไม่ควรหยุด เราไม่ควรพอ โลภเข้าไว้ หยิบกันเข้าไป
ความ - ดี - ไม่มีคำว่า - เพียงพอ -
แล้วคำว่า - พอดี - ใครจะเอาสิ่งใดมาชี้กำหนด
ฉันเห็นด้วยกับเธอ
ยางยืด-โยคะ
posted on 07 May 2009 16:22 by namtansign in character
จับยางยืดมาเล่นโยคะ
สำเร็จขั้นสูงสามารถปล่อยรังสีออร่า-อาฮ่า
ตึก ๆ ตัก ๆ ร่างกายยางยืดกำลังสั่นด้วยความเมื่อยสุดขีด
แต่ต้องทนกล้ำกลืนฝืนทนนั่งต่อไปเพื่อเป็นแบบให้ namtansign วาด
ท่องไว้ ๆ - เป็นนางแบบต้องอดทน -
แต่ความทรมานก็ปิดไม่ปิด ความอดทนยังไม่เพียงพอ
จึงแสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้า…และสะดือ
...
ยางยืด-อ่อนแรง
posted on 07 May 2009 13:21 by namtansign in character





.